Kermistoneel
Het verhaalRobin en Norma zijn zo gelukkig! Vandaag zullen ze scheiden. Het leven ligt beloftevol voor hen open. Robin, zal zich eindelijk eindeloos met zijn computer kunnen bezighouden en Norma hoeft zich niet meer om hem te bekommeren. Haar lokt een leven vol schoonheidsmaskers, warme baden, fitness, pedicure en manicure... Er is maar één probleem. Norma's moeder zal nooit in een scheiding toestemmen. Om haar te overtuigen spreken Robby en Norma af een vreselijke ruzie te ensceneren, waarin ook Doris, Robins liefje, een rol zal spelen. Maar dan krijgt Robin een telefoon waarin Doris het met hem uitmaakt. Hij durft het niet aan Norma te zeggen, want op die manier zou hij ook haar toekomstplannen dwarsbomen. Er wordt dus uitgekeken naar een vervangster. En meteen wordt het lachen, brullen, gieren! | ![]() |
Paul Coppens werd geboren in Aalst op 21 augustus 1952.
Hij begon te acteren bij het studentencabaret "Mercurius", waarvoor hij ook sketches schreef. Daarna werd hij medestichter van cabaret "Comsada". In de jaren 70 waagt hij zich aan het schrijven van twee toneelstukken, maar tot 1980 bleef hij actief als acteur bij diverse toneelverenigingen. In 1981 zet hij zich weer aan het schrijven. Zijn definitieve doorbraak kwam er met "Schafttijd", dat bij het Fakkeltheater te Antwerpen in 1985 liefst drie seizoenen lang geprogrammeerd werd. "Hora Est" ging bij de KVS te Brussel in 1986 in première. Eén jaar later speelde men er "De Tuinman".
Hij schrijft nu regelmatig samen met Guy Didelez en het schrijverscollectief De Scriptomanen, waaruit de auteursvereniging Codi is ontstaan. Sinds een paar jaar heeft hij van het schrijven zijn beroep gemaakt. Volgens SABAM en ALMO is hij sinds negen jaar de meest gespeelde auteur in het Vlaams amateurstheater. Met zijn monoloog "Bert" en met "De Zetel" trok hij zelf met enorm succes doorheen Vlaanderen. Hij schreef ook voor tv. Zo was hij coscenarist van de VTM - reeks "Wat nu weer?" en het VRT - feuilleton "Hotel Hotel". Als acteur was hij o.m. te zien in "Familie", "Editie", "Wittekerke" en "Samsonsoap". Hij kreeg tot dusver verscheidene onderscheidingen voor "De Tuinman", "Bert" en "Pak in, Stap uit".
Guy Didelez (Merksem, 23 juni 1952 is een Vlaams schrijver van jeugdverhalen, toneel en scenario's. Hij is ook actief lid van toneeluitgeverij De Scriptomanen. Didelez werkte onder andere samen met de schrijver Frank Pollet.
Didelez droomde er in het eerste leerjaar van om brandweerman te worden. In het tweede jaar zag hij in dat hij maar beter schrijver kon worden en zette zich aan het schrijven van een boek. Dat bleek niet zo eenvoudig te zijn, maar Didelez liet de moed niet zakken en besloot later om leraar Nederlands te worden. Op die manier kon hij toch veel met taal bezig zijn. Tijdens zijn legerdienst slaagde hij er in om een boek te voleindigen, maar pas jaren later werd zijn droom verwezenlijkt: uitgeverij Heidel and-Orbis gaf zijn verhalenbundel Moordende verhalen uit. Zijn goede en vooral minder goede ervaringen met uitgeverijen zou Didelez later bundelen in het Zwartboek uitgeverijen. Van het schrijven voor volwassenen had Didelez even zijn bekomst. Op aanraden van zijn jeugdvriend en collega-schrijver Patrick Bernauw begon hij jeugdboeken, toneel, hoorspelen en scenario's te schrijven. Dat bleek een goede keuze te zijn. In 1988 werd zijn jeugdboek Raspoetin bekroond met Trofee van de Grote Jury voor het beste Vlaamse misdaadverhaal. Met het collectief Plots (Didelez, Bernauw en Freek Neirynck) bewerkte hij zelfs twee boeken - Raspoetin en De schat van Orval - tot een langspeelfilm, waarvoor echter nog geen producent gevonden werd. Verder bleef hij ook heel actief voor televisie en toneel.
In 1995 besloot Didelez om zijn baan als leraar op te geven om zich helemaal aan het schrijven te kunnen wijden. Hij behoudt nog wel het contact met de scholieren door zijn schoollezingen voor basis- en secundair onderwijs. Didelez huwde in 1976 met Mieke Huysmans en heeft samen met haar drie kinderen
Joris Baetens werd geboren in 1964 te Wetteren als jongste in een gezin van 4 kinderen. Op 12-jarige leeftijd (6de leerjaar) nam hij deel aan het toneelstuk “Assepoester” als de grappige Hofmaarschalk en was toen reeds van de toneelmicrobe gebeten.
Hij verdiende zijn strepen vooral als animator op een vakantiespeelplein. Tijdens die periode fungeerde hij een aantal jaar als hoofdanimator en ook als vertegenwoordiger in de jeugdraad te Lede.
Hierna kwam hij in 1994 als acteur bij de toneelvereniging “d’Eglantier” uit Serskamp (9260 Wichelen) terecht. Hij was ondermeer te zien in : “Het Streepje” als de spaanse verloofde Perino, “Lifeline” als de pastoor, “Eén dag erfgenaam” als de sleuteluitdelende advocaat Shoesmith, “Bombardon & Piccolo” als de gekke Wolfgang, “De voornaam van God is Lowie” als de pastoor én in de rol als Theo (zat, zot of God ?) in het blijspel “Drinken de Goden Duvel”.
In 1999 en 2000 volgde hij bij Fakrea (KWB) cursussen “amateurtoneel-regisseur”. Deze cursussen werd verzorgd door drama-docente Inge Verhees. Een deel van de opleiding werd eveneens gewijd aan theaterbelichting. Rob Ten Broek (docent in NL) nam dit gedeelte voor zijn rekening. In 2001 volgde hij bij AKVT een technische cursus “geluid” verzorgd door André De Pauw (gekend van Festivaria)..
In mei 2001 speelde hij eveneens mee bij “Feniks” uit Schoonaarde, in het stuk "Overspelen" (Action Replay) van Fay Weldon.
Hij regisseerde volgende stukken :
2002 « De Zetel » van Paul Coppens – « d’Eglantier » Serskamp
2003 « Bloed, zweet en tranen » van Jack Staal - « Feniks » Schoonaarde
2003 « Vraag het maar aan de postbode » van John Vermeulen - « d’Eglantier » Serskamp
2004 « Daar komen de Bokken » van Luc Kerkhofs - « d’Eglantier » Serskamp
2005 « Comme chez Swa » van Pol Anrijs - « d’Eglantier » Serskamp
2008 « The Rose Garden » van Anton Klee - « d’Eglantier » Serskamp
2011 « De Jacht is open » van Luc Kerkhofs – « d’Eglantier » Serskamp